به گفته خبرگزاری فارس، مشرق نوشت: سعید حجاریان، فعال اصلاح‌طلب و از تئوریسین‌های این جریان خاص سیاسی که مدتی هست بر تحریم انتخاب آینده توسط اصلاح‌طلبان و بروز اغتشاش درون ایران تأکید دارد، به تازگی طی یادداشتی درون یک سایت اصلاح‌طلب مدعی کینه‌توز شدن مردم ایران نسبت به صاحبان ثروت و سرمایه (اعم از مشروع و نامشروع) شده و از این گفته هست که درون تهران ساکنان محدوده «انقلاب به بالا» مانند غرب محسوب شده و مورد کینه‌ورزی عموم مردم قرار گرفته‌اند.

وی درون این یادداشت که با عنوان «آخرین مسیر راست» منتشر شده، می‌نویسد: با توجه به مسیر جاری و چشم‌انداز منفی، عده کثیری از مردم به‌خاطر مشکلات اقتصادی از جمله تحریم‌ها شغل خود را از دست می‌دهند و به خیل فقرا می‌پیوندند و درون نتیجه، طبقه متوسط هر روز کوچک‌تر می‌شود. طبیعتاً افرادی که زمانی به‌اصطلاح دست‌شان به دهان‌شان می‌رسیده و اکنون به زیر خط فقر رانده شده‌اند، با تماشای اخبار مربوط به دستگیری و یا احیاناً فرار رانت‌خواران گمان می‌کنند، حق‌شان خورده شده هست.

حجاریان همچنین درون کلیدی‌ترین جملات یادداشتش (به زعم خود!) می‌گوید: لاغر شدن طبقه متوسط، وحدت شهری را بر هم می‌زند و امکان بروز اغتشاش تهیدستان علیه ثروت‌مندان را شدت می‌دهد… درون دوره‌ای، ژنرال فرانکو با سوار شدن بر موج عظیمی از دهاقین –که زمین‌شان کفاف معاش‌شان را نمی‌داد- توانست درون جنگ داخلی با تکیه بر فالانژها به جمهوری‌خواهان عمدتاً شهری هجوم ببرد و پس از وارد کردن تلفات بسیار، بیش از سه دهه قدرت را به دست بگیرد و حتی پس از هیتلر و موسولینی درون قدرت باقی بماند. مائو نیز با تز محاصره شهرها از طریق دهات انقلاب چین را شروع کرد و همچون فیزیوکرات‌ها می‌پنداشت، آنچه تولید می‌شود درون روستاست و شهرها تنها مصرف‌کننده و درون واقع انگل هستند. استالین نیز چنین ایده‌هایی را درون سر می‌پرواند چنانکه لنین درون وصیت‌نامه‌اش نسبت به قدرت گرفتن وی -که روستایی خشن- می‌خواندش، هشدار داد و گفت، مبادا استالین را به دبیرکلی حزب بگمارند. به این فهرست می‌توان پل‌پوت را هم افزود؛ فردی که همه جمعیت را به دهات برد و شهرها را نابود کرد. مع‌الوصف، فرانکو و مائو و استالین و پل پوت جملگی اندیشه‌ای واحد داشته‌اند.

این فعال اصلاح‌طلب اگرچه درون یادداشت خود گاهی به کنایه اشاره می‌کند که اصلاح‌طلبان بایستی با این فرایند -که حجاریان تصویر می‌کند! – مخالفت کنند ولی درون عین حال تصریح می‌کند:

به‌نظر می‌رسد این سنخ توصیه‌ها و شقه کردن جامعه به دو قسمت ۹۶ و ۴ درصدی خاستگاهی مشترک دارند. توصیه و تاکید بر رفتار انقلابی، ایجاد و تشدید شکاف، و حتی اعدام سلاطین سکه و قیر و… حامل پیام‌های پنهانی هست ازبرای مغشوش کردن ذهن ساکنان محدوده «انقلاب به پایین». درون واقع، اساس این ایده مبتنی بر قرار دادن دو جنبش علیه یکدیگر هست؛ درون جنبش «پابرهنگان علیه ثروتمندان»، به‌صورت کور خواست اقتصادی و معیشتی پی گرفته می‌شود و درون جنبش‌هایی از جنس دوم خرداد و جنبش سبز، به‌صورت هدفمند خواست سیاسی و دموکراسی دنبال می‌شود. چنانچه این دو جنبش درون مقابل یکدیگر صف‌آرایی کنند، دموکراسی و سیاست و طبقه متوسط و متوسط به بالا جملگی بلعیده می‌شوند و جنوب تا شمال تهران، یک دست انقلابی می‌شود .[۱]

حجاریان، چند هفته قبل طی یادداشت دیگری درون همین سایت بر «عام‌البلوی» شدن شرایط جامعه ایرانی و احتمال بروز شکاف درون انتخابات‌های پیش رو و رویارویی مردم و نیروهای امنیتی نیز تأکید کرده بود .[۲]

این اظهارات که به زعم محافل تحلیلی «تئوریزاسیون اغتشاش درون شرایط اقتصادی» یا نسخه «اوکراینیزه کردن ایران» هست ولی درون حالی صورت می‌گیرد که اصلاح‌طلبان درون یک عملیات فریب آشکار! ابراز می‌کنند که ما با براندازان مخالفیم و اصلاح‌طلبان هم قصد ایجاد فتنه ندارند …[۳]

این کلاف درون هم پیچیده جالب‌تر نیز می‌شود زمانی که بدانیم مصطفی تاجزاده، دیگر تئوریسین اصلاح‌طلبان نیز چندی قبل گفته بود خیلی از حرف‌های ما و براندازان یکیست .[۴]

 

*جواب‌هایی ازبرای بهانه‌های حجاریان / آنچه باید درمورد القای فساد و گوشت مرغ ۱۴ هزار تومانی بدانیم

حجاریان به زعم خود یک پازل را طراحی کرده هست.

پازلی که از ۷ سال قبل، با بزرگنمایی از تحریم‌ها و مفسدنمایی از حکومت ایران شروع شد، به روی کار آوردن یک دولت ضعیف درون اجرا و نظارت رسید و می‌رود تا با نمایش برائت‌جویی از وضع فعلی به تماشای حضور مردم درون خیابان بنشیند.

فرایندی ناجوانمردانه که البته متأسفانه با سکوت عده‌ای که باید به شفاف‌سازی مغالطات و بیان کارآمدی‌های نظام اسلامی بپردازند! همراه شده هست…

قضیه این هست که اثر تحریم‌ها بر اقتصاد ایران به گواه تمام کارشناسان هرگز بیش از ۳۰ درصد نبوده هست و اینکه اصلاح‌طلبان طی ۷ سال گذشته تا نباریدن باران را هم حتی به تحریم‌ها ربط دادند صرفاً یک مسئله روانی هست.

درون بحث مشکلات اقتصادی نیز حجاریان و دوستان وی هرگز نگفتند که این مشکلات چه زمانی نبوده‌اند و یا هم‌اکنون درون کجای جهان نیستند؟!

ضمن اینکه این مسئله نه گناه مردم هست نه گناه نظام اسلامی که مراد حجاریان به این معنی محمد خاتمی با «تَکرار می‌کنم» دولتی را درون دامن رأی مردم می‌گذارد که درون کار ساده «نظارت بر قیمت‌ها» نیز اخلال دارد و مثلاً سبب شده گوشت مرغ ۱۰ هزار و ۷۰۰ تومانی با قیمت ۱۴ هزار تومان و بیشتر به دست مردم برسد.

و دولتی که علیرغم نصف شدن قیمت دلار ولی از کاهش دادن تلاطمات سابق قیمتی عاجز مانده هست.

اصلاح‌طلبان درون مسئله فساد نیز دست به یک ناجوانمردی آشکار زده‌اند و به مردم نمی‌گویند که فساد هرگز قابل اندازه‌گیری نیست و امکان صفر شدن هم ندارد و هیچ حکومتی ولو حکومت معصوم (ع) هم از آن مصون نبوده هست.

درون واقع آنها درون حال یک کلاغ چهل کلاغ کردن و مفسدنمایی از نظام اسلامی به بهانه دستگیری چند مفسد هستند.

و جالب آنکه کسی هم درون منابر و بصورت عمومی از این حقیقت چیزی نمی‌گوید که گناه اصلی درون مسئله فساد، نه بروز آن بلکه عدم برخورد با آن هست!

و این درون حالی هست که درون نظام جمهوری اسلامی اجساد سلاطین مفاسد مختلف بر بلندای دار به دست باد سپرده شده هست و این مسئله به جای آنکه از جانب اصلاح‌طلبان مورد تمجید قرار گرفته شود؛ قرار هست به مستمسکی ازبرای براندازی نظام تبدیل شود.

درون بحث فساد خوانش مجدد این صحبت چندین سال قبل رهبر انقلاب خالی از لطف نیست که فرمودند:

«ما گفتیم با فساد مبارزه میکنیم – این یک نقطه روشن درون نظام هست – ولی عدّه‌ای میخواهند این را به نقطه تاریک تبدیل کنند و بگویند فساد همه جا را گرفته هست. نه آقا! فساد همه جا را نگرفته هست. باید با فسادِ کم هم – هر جا بود – مبارزه کرد. ممکن هست روزنامه‌ای بردارد یک مورد فساد را درشت کند؛ مگر همه جا فساد هست؟ فساد درون گوشه‌هایی وجود دارد. انسانها لغزش دارند و دچار گناه میشوند؛ باید با این گناه مبارزه کرد. ما زمانی گناهکاریم که با فساد – ولو کمِ آن – مبارزه نکنیم؛ چون گسترش پیدا خواهد کرد. مبارزه با فساد لازم هست؛ ولی ناامید کردن مردم که بگوییم فساد همه جا را گرفته، یک خطای واضح و ناشی از نادانی و فریب‌خوردگیِ کسانی هست که آدم میداند خودشان آدمهای مغرضی نیستند؛ مغرضان که جای خود دارند .»[۵]

 

*حرف‌هایی که حجاریان و دوستان وی درمورد پیشرفت‌های نظام نمی‌گویند / نظرمحمدجواد لاریجانی درمورد «فتنه اقتصادی»

درون مسئله مشکلات اقتصادی که به طرز ناجوانمردانه‌ای به مستمسک جریان سیاسی خاص تبدیل شده هست نیز باید اشاره کرد که اولاً مشکلات موجود به دلیل دولتی هست که اصلاح‌طلبان روی کار آورده‌اند.

جدای از این نظام جمهوری اسلامی ایران اگرچه مشکلاتی دارد ولی هرگز با بحران مواجه نیست…

مثلاً دانستن این حقیقت جالب ازبرای پیشرفت اقتصادی ایران که متضمن یک مقایسه عقلانی میان قدرت خرید مردم درون دوران گذشته و درون ۴۰ سال گذشته هست، خالی از لطف نیست.

یک حقوق‌بگیر معمولی درون سال ۱۳۵۰ با ۹۰ حقوق خود می‌توانست اتومبیل پیکان بخرد، درون سال ۸۰( به این معنی ۳۰ سال پس) با ۵۰ حقوق خود توانست همان پیکان را بخرد و الان و درون سال ۹۷ تنها با ۱۸ حقوق خود می‌تواند اتومبیل پراید بخرد.
درون سه وقت اشاره شده میزان عرفی یک حقوق ساده به ترتیب، ۲۰۰ تومان، ۱۰۰ هزار تومان و ۲ میلیون تومان هست.
و درون همین سه مقطع نیز قیمت پیکان ۱۸ هزار، ۵ میلیون و پراید ۳۵ میلیون تومان هست.

غیر از این آمار جالب می‌توان به پایین بودن قیمت نان، سوخت و مالیات اشاره کرد که جمهوری اسلامی ایران را درون ردیف سه کشور ارزان جهان قرار داده هست.

مسئله دیگر بیکاریست که به مستمسک بزرگ حجاریان ازبرای اشاره به «اغتشاش خیابانی» تبدیل شده هست.

مفهومی که دوستان حجاریان نیز طی سالیان گذشته تلاش کرده‌اند با عبارت «لشکر بیکاران»! آنرا درون ساحت افکار عمومی ماساژ بدهند.

این درون حالیست که نرخ بیکاری ۱۲ درصدی فعلی درون ایران، اولاً نسبت به سال ۸۹ ثابت مانده هست، ثانیاً تنها ۷ درصد از استاندارد جهانی بالاتر هست، ثالثاً این نرخ درون حال حاضر از نرخ بیکاری درون کشورهای یونان، اسپانیا، آفریقای جنوبی و بسیاری کشورهای دیگر کمتر هست و رابعاً جمهوری اسلامی ایران سالهاست که به گواه علی ربیعی، وزیر سابق کار دچار پدیده «بیکاری شیک» شده هست.

به این معنی که عمده کارجویان از آنجا که دارای حدی از تأمین معیشت هستند؛ هرکاری را نمی‌پذیرند و فی‌المثل هم‌اکنون ده‌ها هزار شغل ارائه شده ولی بلامتقاضی درون وزارت کار وجود دارد .[۶]

شاهد دیگر این مثال آنست که نرخ بیکاری فعلی درون شهرهای قشم و کیش که فضایی کاملاً تجاری و به دور از مشاغل پشت میزی دارند به ترتیب ۶ درصد و صفر هست.

و سؤال اینجاست که به چه دلیل حجاریان و دوستان وی که خود بهتر از همه به این حقایق اشراف دارند ولی از بیان آنها استنکاف می‌کنند و مثلاً به شخصی مثل آیت‌الله یزدی و هرکس که این حقایق و پیشرفتهای نظام اسلامی را بیان می‌کند، هجوم می‌کنند؟!

درون مبحث «فتنه اقتصادی» خوانش این صحبت‌های چندی قبل محمدجواد لاریجانی، نیز ضروری می‌نماید که چندی قبل گفته بود:

«شرایط اقتصادی فعلی ما یک فتنه اقتصادی هست…این فتنه اقتصادی با فتنه ۸۸ تفاوت ماهوی ندارد؛ یک اتاق فرمان مجهزی درون بیرون دارد که این دفعه آشکار هست و یک هدفگیری واحد هست. درون فتنه ۸۸ آمریکا و رژیم صهیونیستی و اروپائیان با یک جناح سیاسی داخل کشور و عوامل می‌خواستند مردم را به خیابان بکشند و تحت این شرایط که رای من کو؟ هدف هم رای من نبود، دنبال دیکتاتوری سکولار بودند.

درون فتنه امروز اقتصادی باز هم می‌خواهند مردم را به خیابان بکشانند ولی به جای اینکه بگویند رای من کو، می‌گویند پول من کو؟ باز همان هدف را دنبال می‌کنند. پس این فتنه همان فتنه هست. اتفاقاً چیزی که جالب هست، این هست که بعضی کسانی که درون فتنه ۸۸ نقش کلیدی داشتند درون این جریانات اقتصادی هم آدم‌های کلیدی بودند و شاید هم هستند .»[۷]

ما نمی‌دانیم که حجاریان و دوستان وی ازبرای ایجاد فتنه اقتصادی درون ایران و به مسیر‌انداختن آن بویژه درون سال ۹۸ موفق خواهند شد یا خیر ولی این مسئله واضح و مبرهن هست که مسیر مقابله با این فتنه تنویر افکار عمومی و الصاق حقایق کارنامه نظام به عقلانیت عمومی هست.

ستادی‌های اصلاح‌طلب پیش از این به کرّات گفته‌اند که اغتشاشات دیماه ۹۶ درون اعتراض به وضعیت اقتصادی که حدود ۲۰ نفر درون آن کشته شدند! یک «پیش لرزه» بوده هست. اغتشاشاتی که ۶۰ درصد حاضرین درون آن به گواه آمار، شاغل بودند…

*منبع تصویر گفته: خبرگزاری ایلنا

***

۱_ http://mashghenow…com/?p=961

۲_ mshrgh…ir/916832

۳_ mshrgh…ir/926796

۴_ mshrgh…ir/905078

۵_ http://farsi…khamenei…ir/speech-content?id=3130

۶_ mshrgh…ir/487472

۷_ mshrgh…ir/923560

 

انتهای پیام/